Carlos Dafonte
As complexas perspectivas políticas que abre a convocatoria electoral.
Debemos ter en conta que agora non estamos nunha situación de bipartidismo como hai uns anos, onde a un goberno da dereita conservadora había a alternativa da dereita progresista, ou viceversa, que case sempre acadaba maioría absoluta e de non conseguilo, só necesitaba pactar ou co PNV ou CiU. Agora todo é máis complexo aínda que o corpo electoral avanza paseniñamente cara ao bipartidismo de hai décadas, despois da experiencia fallida do 15 M que permitiu a aparición de Podemos , Ciudadanos e Vox; nin PP nin PSOE poden acadar maioría absoluta, e os aliados do segundo atópanse moi fraccionados e os do primeiro son os neofranquistas de VOX; así vai ser moi difícil que PP, PNV e Junts per Catalunya podan formar goberno o mesmo que vascos e cataláns participen ou apoien un Goberno do Pp con Vox
Un primeiro elemento que hai que analizar é sobre as razóns do avance do neofranquismo e polo tanto neofascismo, que é o que VOX representa. Hai analistas que consideran que o trunfo de Trump nos USA pulou unha vaga reaccionaria que estendeuse polo planeta e callou en España; tamén que o “réxime do 78” non foi capaz de poñer fin aos rescaldos do franquismo moi asentado en determinados sectores sociais; outro análise quere facer culpable deste avance ás “redes sociais” o que se traduce, din, nun importante apoio da mocidade ao proxecto totalitario; e aínda hai outro argumento ligado ao anterior, a deficiente explicación nos centros de ensino da ditadura franquista, cales eran as súas leis, como exercía a represión, sobre que sectores, a quen beneficiou a carencia de liberdades e dereitos, etc.
Non vou negar que todos eles podan ter certa influenza no crecemento de Vox, pero coido que o que ten maior, é a crise estrutural do imperialismo e como afecta a mesma a sectores da pequena burguesía e do que Lenin chamaba a aristocracia obreira, que ven negado o seu ascenso social e perden, por como a clase traballadora está sendo desposuída dos dereitos que durante anos garantiu o chamado estado de benestar. A clase traballadora sofre hoxe pola súa fraxilidade política, ideolóxica e organizativa, resultado da crise do sistema e a perda de hexemonía de quen durante tantos anos a detentou: o chamado occidente, os anglos e a UE. Manter ou recuperar a taxa de ganancia implica quitarlle dereitos e minguar a súa participación na distribución da riqueza que os traballadores producen.
Agora é un “sálvese quen poida” e diante desta perspectiva algúns consideran que a situación só ten solución cun goberno e apoiando a un partido disposto a prescindir da democracia burguesa e buscar saídas duras a súa situación. Quen cometa esa equivocación, axiña se vai dar conta de que votou contra os seus intereses.
Por outra banda a mocidade despois de estudar, acadar un título, que en outros tempos próximos era garantía dunha vida digna, ve hoxe como perspectiva salarios moi baixos, dependencia da familia, incapacidade para independizarse, etc e busca polo menos nas enquisas, o xeito de expresar a súa frustración co goberno progresista, sen importarlle, non segue con detemento a vida institucional, que algunhas medidas que debían solucionar algúns aspectos dos seus problemas, foron bloqueadas polos partidos aos que o día 29 están dispostos a votar. Están situados nunha contradición.
Pero hai que recoñecer que si os partidos de esquerda xogaran nestes anos o papel fundamental de seguir actuando na rúa e non centralo todo na actividade institucional, intervindo nos barrios, nos centros de traballo e estudo activamente, esta perigosa situación estaría lonxe de producirse, e a campaña e a longa pre campaña, non serían un rosario de insultos e descualificacións, senón que xiraría cara á presentación de programas e crítica construtiva aos adversarios.
O Goberno decidiuse e despois de moitas indecisións, ilegalizou “Núcleo Nacional” unha organización nazi moi ligada a Vox pero tamén ao PP e nesta campaña hai que facerllo pagar. Non podemos arriscarnos a sufrir un retroceso a todos os niveis se PP e Vox forman Goberno; vai ser un feito que importantes dereitos acadados nos últimos anos poden ser anulados ou modificados do xeito que non cumpran o papel para o que foron aprobados.
Eu que me teño presentado a numerosas eleccións, locais, autonómicas e a Cortes, sei que os resultados de determinadas enquisas moitas veces se manipulan, para corrixir o que de verdade está sucedendo; por exemplo se para un partido os resultados son moi bos e pode haber perigo de desmobilización do seu electorado de coñecer que todo vai moi ben, o normal é que non reflicta a enquisa a realidade e aparecen uns resultados non tan bos par que o seu electorado siga mobilizado.
No caso do voto a Vox que reflicten as enquisas, é posible sexa un voto da xente enfadada que o expresa dese xeito aínda que unha parte, non son capaz de dicir que tanto por cento, non o vaia meter na urna o día 29.
Xogámonos moito o día 29 e todos nós debemos contribuír a que o neofranquismo non siga entrando nas institucións do Estado, debemos analizar con claridade o que significa a entrada do neofranquismo nas comunidades autónomas e si o facemos a conciencia, chegaremos á conclusión de que o balanzo non é positivo, todo o contrario; e estes días puidemos observar en distintas televisións como representantes de Vox amosan pegadiñas de “Núcleo Nacional”, un grupo auto declarado nazi, hitleriano.
Sería moi importante un goberno progresista con máis peso da esquerda, cuestión moi complicada. A alternativa Pp-Vox debe ser derrotada e a xente de dereitas deste país debía, se quere que a dereita conservadora, aínda que hoxe co pilotaxe de Feijoo a levara a posicións de ultradereita, debía apostar por un goberno Pp-Pnv-Junts, ou que o Pp gobernara co apoio dos nacionalistas de dereitas sen entrar no goberno.
Hoxe haberá un debate Feijoo-Sánchez na “cadea 7”. Tentara Feijoo embarrar o debate como fixo no ano 2023, dando toda unha serie interminable de datos falsos? Está claro que aquel debate non o perdeu, pero nos seguintes días, cando se analizaron todos os seus datos e chegaron, na grande maioría dos medios, a conclusión de que eran falsos, perdeu as eleccións.
O que eu inquiriría do presidente do goberno en funcións era se vai seguir axudando a Zelenski e os nazis que o apoian, unha vez coñecido que militantes de “Núcleo Nacional” como outros nazis europeos, recibiron instrución de todo tipo, fabricación explosivos, militar etc en terras de Ucraína.
E a Feijoo que aclare o seu programa no relativo a violencia sobre a muller, pensións, aborto, eutanasia, salario mínimo, impostos, inmigración, vivenda, etc; é dicir que presente un programa, que ata o de agora só utiliza o recurso ao insulto e a descualificación para manter durante anos o seu discurso político.
En Galicia no mes de novembro de 2026