A TRANSICIÓN DA DITADURA FRANQUISTA Á DEMOCRACIA ACTUAL, DENDE O PUNTO DE VISTA DUN MILITANTE DA ÉPOCA (e II)

Carlos Dafonte

A creación de organismos de oposición unitarios.

O PSOE que non quixo participar en ningún organismo unitario no ano 1974, divide ás forzas democráticas e no mes de xuño de 1975 constitúe con Izquierda Democrática, Organización Revolucionaria de Trabajadores, Movimiento Comunista, Partido Carlista, Partido Nacionalista Vasco, Acción Nacionalista Vasca, Reagrupament Socialista i Democratic de Catalunya, Convergencia Democrática de Catalunya, Esquerra Republicana de Catalunya, Unión Democrática do País Valenciá, Federación Popular Democrática, Unión Socialdemócrata Española, Partido Galego Socialdemócrata, UGT, CNT e ELA-STV a Plataforma de Convergencia Democrática, que en marzo de 1976 fusiónase coa Junta Democrática creándose Coordinación Democrática, onde impoñen que todos os acordos tiñan que tomarse por unanimidade e rexeitan que nas futuras negociacións co Goberno, se celebren nun marco de mobilizacións. En novembro do mesmo ano constitúese a chamada “Comisión dos nove” encargada de negociar nun clima de paz social, que favoreceu os intereses da dereita e do goberno e tamén hai que ter en conta que trunfaron as teses do PSOE e os seus aliados da dereita, que foron evolucionando, da “ruptura” á “ruptura pactada” para terminar en “reforma negociada”. Era beneficioso para alguén ficar ao marxe de todo o proceso?

A TRANSICIÓN DA DITADURA FRANQUISTA Á DEMOCRACIA ACTUAL, DENDE O PUNTO DE VISTA DUN MILITÁNTE DA ÉPOCA. (I)

Carlos Dafonte.

A finais do ano pasado cumpríronse 50 anos da morte do ditador e como para moitas persoas esa data é do inicio da transición cara a democracia, o proceso volveu ser obxecto de debates e ata realizouse unha miniserie en TV sobre o mesmo.

Por outra banda,  moitos dos problemas que temos hoxe, buscamos a súa orixe  nunha transición da ditadura franquista á democracia na que non fomos capaces de impor a “ruptura democrática” e polo tanto ficaron importantes elementos do franquismo, como foi manter a monarquía, non limpar a fondo as forzas represivas e as máis altas instancias da xudicatura, entre outras.