GALICIA 2024: ELECCIÓNS AUTONÓMICAS E EUROPEAS

Carlos Dafonte

O ano que ven imos celebrar eleccións para renovar o Parlamento de Galicia e elixir unha nova Xunta. Após de 14 anos de control absoluto do PP das dúas institucións, agás os militantes máis sectarios do partido fundado por Manuel Fraga, unha grande parte da poboación galega, aínda que o seu voto concédanllo ao PP, están convencidos que non se pode seguir sen proxecto de país que é a realidade na que vivimos en todos estes anos de goberno conservador, e que hai unha necesidade urxente dun cambio de rumbo

E para o mes de xuño, anúncianse eleccións para renovar o Parlamento Europeo e elixir novos cargos que ata o de agora repartíanse entre “populares”, “socialdemócratas” e “liberais”.

ONU: UN ZOMBI.

Roberto Laxe

O enfrontamento entre o Secretario Xeral da ONU, Antonio Guterres e o Estado Sionista de Israel, por afirmar que as accións de Hamas non xorden da nada, senón son consecuencia de “56 anos de ocupación asfixiante”, así como a incapacidade das Nacións Unidas para frear o xenocidio dun pobo que está a ser transmitido polos medios de comunicación coma se un filme pos apocalíptico fóra, só demostra que o RIP dese organismo está preto.

Se é absolutamente inútil para pararlle os pés ao xenocidio palestino, para que serve?.

A ONU foi creada en 1945 polos vencedores da II Guerra Mundial, os EEUU e a URSS, á que engadiron a Gran Bretaña, Francia ao que sumaronse un total de 51 estados. A República Popular de China entra en 1971, en substitución da República de China, que foi expulsada.

ESTÁ A CHEGAR O SEGUNDO INTENTO DE INVESTIDURA. O TEMPO DO PSOE E SUMAR.

Carlos Dafonte

    O primeiro asalto para ter un goberno para os próximos anos finalizou sen que as perspectivas sociais, políticas, económicas, para os traballadores e traballadoras do país foran clarexadas. Coñecemos hoxe que o único que lle interesa a PP e VOX é a “unidade de España”, que segundo estes dous partidos atópase en grave perigo diante da ameaza dunha posible lei de amnistía, non para Puigdemont e algúns outros dirixentes do “process”, como sinalan eles, senón para centenares de persoas que participaron no referendo e que terán que ir aos xulgados para dar conta da súa actividade eses días. Tamén lles interesa moito se Bildu vai darlle a posibilidade de conseguir a investidura a Pedro Sánchez, pois “con terroristas e asasinos” non se pode ter pacto algún, agás si o beneficiado vai ser o PP, e sirva de exemplo os pactos coa forza independentista vasca no Concello de Vitoria cando o PP tiña a alcaldía.

Nas sociedades divididas en clases, cando os tempos de bonanza son lembranzas do pasado e os países do centro do sistema capitalista atópanse inmersos nunha fonda crise que non hai perspectivas de superar, PP e VOX preferiron que a sesión de investidura de Núñez Feijoo se convertera nun sainete, nunha “astrakanada”, nunha crítica constante ao goberno en funcións, antes que facer o que debe facer calquera candidato que enfronte un acto institucional da importancia do que Núñez Feijoo se enfrontou: crítica aos anos do anterior goberno esgrimindo datos obxectivos, e propostas de solucións aos problemas que resaltaches como as eivas máis importantes que ten a sociedade que queres gobernar.

A ERRADA INVESTIDURA DE FEIJOO. A "ESPAÑA REAL E A OFICIAL".

Eusebio López

Aínda que os medios de comunicación, con esa "produtividade/rapidez" que lles caracteriza na fabricación de información, xa pasasen páxina da semana pasada e agora toque falar de Pedro Sánchez, a errada investidura de Feijoo pon de manifesto a superficialidade coa que a inmensa maioría deles falan e escriben, educando á poboación no simplismo maniqueo nas análises -o insulto e a caricatura- co fin de despolitizala.

Trotski dicía que para “derrotar ao inimigo non fai falta insultalo”, e para derrotar ao PPVOX como “administradores do réxime” non fai falta insultalos, só caracterizar o seu papel no réxime e unha política coherentemente radical (ir á raíz das cousas) que se base na mobilización social. Nada menos, nin nada máis.

DEPORTE, CULTURA O NEGOCIO

Roberto Laxe

O bico non consentido do expresidente da RFEF a unha xogadora da selección tras o campionato do mundo foi a pinga que desbordou o vaso dunha situación, que xa fora denunciada por varias delas ha máis dun ano; unha situación que non se cingue ao machismo na RFEF, senón que destapa un verdadeiro niño de corrupción nun organismo que manexa preto 400 millóns de euros ao ano.

Só dous feitos para que ver o alcance desta corrupción no fútbol: un, foron Federación Española de Fútbol (RFEF), presidida por Luís Rubiales, e a empresa Kosmos do enxogador do Barcelona Gerard Piquei, os que apostaron por levar a final da Copa a Arabia Saudita -un país coñecido polo respecto aos dereitos humanos en xeral e das mulleres en concreto-, co obxectivo de xerar novos ingresos tanto para os equipos en liza como para o ente deportivo: “todo pola pasta”.

NON SÓ NO FÚTBOL HAI MACHISMO

Xulia Mirón

Tivo que verse en televisión o bico de Rubiales a Jennifer Fermoso, para que ás mulleres non se nos cuestione cando nos atrevemos a denunciar que nos traballos, día si e día tamén, sufrimos tocamentos, miradas obscenas, insinuacións, desprezos, ... Para que mulleres de varios ámbitos como o deportivo, xornalístico ou literario denuncien baixo o lema “Acabouse” que elas tamén sufriron desde acoso laboral a violacións como a maioría das mulleres neste mundo.

Isto non vai só de Rubiales, aquí hai máis "chicha" que cortar.

Hai que contar as cousas desde o principio. Isto, que hai uns anos sería unha cousa sen máis, hoxe non deixa de ter a súa importancia porque xa temos interiorizado non só as mulleres senón unha parte da sociedade que somos mulleres e non "Barbies", por iso rompemos o silencio que antes nos acompañaba. Un silencio que era cuestionado por gran parte da sociedade, sobre se era ou non certo que todas as mulleres sufrimos eses abusos nos centros de traballo, nos institutos, nas universidades etc. Xa é hora que isto saia á luz e que todas sexamos capaces de dicir a verdade e non culparnos a nós mesmas se imos ou non con minisaia, ou como nos dea a gana. É el o culpable, o machista, non nós.

REUNIÓN DOS BRICS. ÁFRICA NO CENTRO.

Roberto Laxe

A reunión entre Brasil, Rusia, India, China e Sudáfrica (BRICS) celebrarase entre o 22 e 24 de agosto en Johannesburgo. “O conxunto destes países representa o 43% do PIB mundial... mentres que os países do G7 é un 27%” (O Economista, 14/08/23). Se a iso engadímoslle que hai unha lista de máis de 30 estados que están a pedir a súa incorporación, pódese comprender o nerviosismo que existe nas capitais da chamada “comunidade internacional”, cada vez menos “internacional” e cada vez máis “comunidade euro norteamericana”.

Uns estados que non son precisamente marxinais, senón que hai desde membros da OTAN (Turquía), até aliados estratéxicos de poténcialas euro norteamericanas (Arabia Saudita ou Exipto), pasando polo “sindicato de agraviados” polas súas políticas coloniais e neo coloniais como Irán, Venezuela, Cuba ou Alxeria.