OS USA NON ACEPTAN DEIXAR DE SER O HEXEMÓN E ACTÚAN PARA IMPEDILO (III)

Carlos Dafonte

O chamado “arco de crise ou de conflitos” que os USA promoven contra Rusia e China.

As diferentes administracións dos USA consideraron sempre que teñen dereito a intervir en calquera parte do planeta e teñen establecido o que o antigo xefe de gabinete do secretario de Estado Collin Powell, Lawrence Wilkerson, definiu como “arco de crise” que eu prefiro chamarlle de “conflictos”, que están dispostas a crear aos seus inimigos e que abrangue un conxunto de territorios, que de crebar a súa estabilidade nos eidos da política e sociedade, representan importantes problemas para a Federación Rusa e China, aínda que máis para a primeira aínda que un obxectivo moi importante sexa tamén frear a “franxa e o roteiro”, promovido por China e na que participan máis de 60 países. Os dous países fundamentais nesta xeopolítica de crise, son Ucraína e Irán. O primeiro por onde debían pasar parte dos subministros de enerxía a Europa e o segundo, a entrada desde China do camiño de ferro. Non debemos esquecer que este xa chegou dende Beijin a Teherán e este país é un punto nodal no seu desenvolvemento.

OS USA NON VAN ACEPTAR DEIXAR DE SER O HEXEMÓN E ACTÚAN PARA IMPEDILO (II).

Carlos Dafonte

A posición da Unión Europea.

Esta organización supranacional parece actuar sen conciencia de atoparse nunha nova etapa política a nivel planetario, a da multilateralidade e superación  da hexemonía que dende a queda da URSS exerceron os USA. E parece tamén, estar disposta a seguir aos USA no camiño emprendido, a pesares de todos os análises negativos que a administración norteamericana fai da UE e ao trato denigrante ao que somete aos representantes das súas institucións, actitude   belixerante con todos os países que non acepten as súas normas, que pode levarnos a unha guerra nuclear.

OS USA NON ACEPTAN DEIXAR DE SER O HEXEMÓN E ACTÚAN PARA IMPEDILO. (I)

Carlos Dafonte

En primeiro lugar, debemos destacar que todas as actuacións levadas a cabo pola administración norteamericana actual,  non sei se dicir republicana, “trumpista”, “maga” ou “neocon”, son resultado de dous vectores,  a desesperada situación económica na que se atopa hoxe a ata hai uns anos a primeira potencia mundial, o hexemón que gobernou ao seu antollo o planeta dende o final da II ª Guerra Mundial, e os avances de China en todos os ámbitos, comercial, político, tecnolóxico, militar, etc. Hoxe China e o maior socio comercial do planeta, mantén relacións comerciais coa maioría dos países sen utilizar métodos coercitivos, pola razón de que ambas partes sacan beneficio do intercambio.

Entender como os USA chegaron á situación actual require facer unha análise aínda que sexa superficial dos últimos oitenta anos. 

Cando finalizou a IIª Guerra Mundial, estableceuse o patrón ouro, é dicir o dólar tiña un equivalente  en ouro, a Reserva Federal tiña que darlle ao país que o pedira o ouro que correspondera polos dólares que quixeras cambiar. 

A NOVA ESTRATEXIA DE SEGURIDADE NACIONAL DOS USA. UNHA VOLTA Á "POLÍTICA DAS CAÑONERAS".

Carlos Dafonte.

A finais do ano pasado a nova administración norteamericana aprobou a súa Estratexia de Seguridade Nacional (NSS), que ven substituír a anterior aprobada no ano 2022 pola administración demócrata. A nova estratexia cambia completamente os obxectivos da anterior á que define como trabucada, que non pasaba de ser unha lista de desexos sen entrar  no que tiñan que facer. Na nova redefinen os intereses vitais dos USA fronte a anterior que falaba de intereses nacionais e que, segundo este novo documento, levou a numerosas guerras, perdidas a maioría, que foron moi custosas. 

Na nova estratexia, só os intereses vitais deben guiar a política exterior. Intereses  que son en primeiro lugar, a protección da soberanía e fronteiras; defensa da poboación e integridade territorial; seguridade económica, enerxética e industrial; preservación do xeito de vida e a identidade cultural estadounidense.

ALGUNHAS CONSIDERACIÓNS SOBRE A SITUACIÓN ACTUAL.

Carlos Dafonte.

Atopámonos nun bo momento para facer un balanzo do que esta a acontecer e que tamén explica o que acontece no territorio do Estado español. Destacaría varias cuestións:

1ª. Atopámonos no medio dunha fonda crise planetaria, resultado da perda da hexemonía de quen a estivo exercendo dende o final da IIª G.M, os EEUU de Norteamérica. John Mearsheimer afirma que o elo máis forte da cadea imperialista comeza a entrar verdadeiramente en crise, non pode manter esa posición, se os seus aliados poñen en cuestión o costo da súa lealtade. E dende que China fixo acto de presenza superando a hexemonía de área, para aparecer como unha potencia planetaria, a perda de hexemonía económica, política, militar, pero tamén tecnolóxica dos USA, é unha realidade. 

Hoxe non é posible manter a súa hexemonía facendo fronte ao costo das preto de 800 bases militares no planeta, cunha débeda de  38 billóns de dólares que co proceso de desdolarización que se está a producir nas relacións comerciais pode aumentar moito, a entrada de China en mercados importantes que antes eran de actividade dos países chamados occidentais, e algunhas outras cuestións que fan difícil a saída e indica o fracaso do modelo neoliberal globalista. 

LAS CONTRADICCIONES ENTRE LA UE Y EEUU, Y EL PLAN DE PAZ DE TRUMP PARA UCRANIA.

Ángeles Maestro

A las 24 horas de hacerse público el Plan de Paz de Trump para Ucrania, Zelenski dirige un mensaje a su pueblo en el que prácticamente anuncia que EE.UU. le ha dado un ultimátum: “o la pérdida de dignidad o el riesgo de perder un socio clave; 28 puntos complicados o un invierno extremadamente duro”1. Del conjunto del mensaje se deduce que “por duro que sea”, peor sería no aceptarlo.

En este sentido la difusión de las informaciones, precisamente ahora, sobre la corrupción de la cúpula de poder en Ucrania, Zelenski incluido, cuando es un hecho bien conocido desde hace años, ha servido de chantaje político para volcar las voluntades de la cúpula de Kiev hacia el acuerdo.

A CLASE OBREIRA EUROPEA E A SITUACIÓN ACTUAL.

Carlos Dafonte.

A guerra entre a OTAN e a Federación Rusa no territorio de Ucraína, e as consecuencias que teñen para a clase obreira as posicións da Unión Europea respecto ao conflito, a quen só lle interesa como acadar os seus intereses oligárquicos, debe levarnos @s traballador@s europeos a un fondo debate e rachar coa censura imposta.

Intereses oligárquicos  definidos en como continuar co enfrontamento con Rusia e segundo varios testemuñas entre elas as de Robert Fico, Primeiro Ministro de Eslovaquia, que afirma que nas xuntanzas da UE, iso é o único a discutir, como continuar a guerra, como imporlle máis sancións a Rusia, como roubar os fondos e os intereses da Federación Rusa depositados na UE, en que e quen os vai gastar, como axudar ao goberno ucraíno a gañar unha guerra que xa ten perdida, esquecéndose, parece que non ten importancia, da situación de desindustrialización actual nas principais potencias europeas, o problema de ter que mercar unha enerxía máis cara e máis contaminante, a falla de competitividade das economías, a paralización do proceso tecnolóxico e o afondamento da dependencia dos USA e as consecuencias de converternos, despois da entrevista da Comisión Europea con Trump en Escocia onde a presidenta da Comisión Úrsula von der Leyen cedeu a todas as propostas do presidente dos USA, nun apéndice dos USA, sen relevancia no panorama internacional, etc.