O "LAWFARE", A NOVA POLÍTICA DO IMPERIALISMO EURO AMERICANO?

Eusebio López

O proceso a Lula e a Dilma en Brasil foron a punta do iceberg dunha política que se está estendendo como un regueiro de pólvora en moitos países, a partir do control dun dos poderes fundamentais dun estado, o poder xudicial.

Este mecanismo de “controlar” a xudicatura definiuna moi ben o portavoz do PP no Senado, no 2018, cando dixo que "Controlaremos a Sala Segunda desde detrás", é a sala que instrúe os casos contra os políticos que teñan inmunidade parlamentaria, e engadía, "foi unha xogada estupenda que vivín desde a primeira liña. Xogabámosnos as renovacións futuras de 2/3 do TS e centenares de nomeamentos no Poder Xudicial, vitais para o PP e para o futuro de España".

SOBRE A POSIBLE CONFRONTACIÓN CHINA-USA (y II)

Carlos Dafonte.

A perda da hexemonía dos USA e os seus intentos para manter a hexemonía unipolar.

Os USA teñen moi claro que o inimigo fundamental, quen compite con eles en todos os campos, político, económico, militar, tecnolóxico, etc é a República Popular de China, a quen din algúns analistas como John Mearsheimer,  os USA axudaron no seu desenvolvemento para que así chegara a aceptar os beneficios da democracia liberal, e visto o fracaso do intento, entraron na etapa de “contención” na primeira administración de Trump e atopámonos na etapa actual que esperemos non sexa de claro enfrontamento, que pódenos levar á terceira guerra mundial.

Para entender o que acontece é necesario destacar que a maioría dos políticos do G-7, formado polos USA e algúns dos seus vasalos europeos, británicos, franceses, alemás, italianos, canadianos e xaponeses, que cada vez teñen menos peso na política, a economía e a demografía planetaria, formáronse na etapa posterior á guerra fría, á dinámica de bloques, o mundo bipolar, é dicir, na etapa unipolar onde os USA era a potencia hexemónica. E parece que lles é moi difícil aceptar que hoxe hai tres grandes potencia USA, China e a Federación Rusa, cousa xa aceptada por Trump na súa anterior etapa na presidencia, e outras potencias menores pero tamén moi importantes, como India, Brasil, Irán e Turquía, que a pesares de estar na OTAN, actúa como un “verso ceibo”. Non son capaces de recoñecer que todo cambiou e pasamos da unipolaridade á multipolaridade.

SOBRE UNHA POSIBLE CONFRONTACIÓN CHINA-USA (I)

Carlos Dafonte.

Cando Trump chegou á presidencia e falou de conseguir axiña unha paz en Ucraína, en 24 horas, pensei que quería ter as mans ceibes para permitir que a súa administración e as posteriores, puideran seguir traballando en establecer unha nova estratexia para o enfrontamento verdadeiramente importante a nivel planetario, que é o que enfronta aos USA con China. Non só pola súa capacidade económica, tecnolóxica e sobre todo a de aglutinar ao seu redor a toda unha serie de nacións, en Asia, Latinoamérica e África que non están moi dispostas a seguir sendo explotadas polos EEUU e os seus vasalos europeos. Pero non teño nada claro que os chinos queiran enfrontamento MILITAR algún cos estadounidenses. Sen ser moi intelixente, calquera pode ver que a guerra da OTAN contra Rusia en Ucrania, para os USA estratexicamente é un desastre, pois afianza o pato ruso-chinés que nunca pensaron que podería ser tan forte.

A XUNTANZA DA ORGANIZACIÓN DE COOPERACIÓN DE SANGHAI (OCS), ANUNCIA UNHA NOVA FASE POLÍTICA.

Carlos Dafonte.

Atopámonos ao inicio dunha nova fase política que permita superar o unilateralismo hexemónico dos USA, que conta co beneplácito da UE, e entrar nunha fase baseada no multilateralismo, que permita unha nova visión das relacións internacionais e, con seguridade, vai beneficiar á  maioría da poboación. Unha primeira pregunta que podiámonos facer é, como vai a estar organizado o novo orde mundial?

A maioría dos medios de comunicación sobre todo europeos e norteamericanos, consideraron a xuntanza como un ataque a “occidente”, cando a realidade nada do que trataron tiña que ver con “occidente” directamente; trataron sobre cales son os obxectivos dos compoñentes da OCS, como organizarse, como traballar en conxunto, como atraer a novos países, etc.; e neste senso se tentas organizar o multilateralismo, está claro que rexeitas o orde mundial unipolar de hexemonía liberal que ata hai uns anos era o dominante, pois como afirma Glenn Diesen, “quedou claro que o sistema hexemónico non logrou axustarse as novas realidades e que os excesos de liberalismo non conseguiron xerar orde. Xurdiron novos centros de poder que loitan por restaurar a multipolaridade e rexeitan o universalismo liberal”.

ENTREVISTA NINES MAESTRO A ANDRÉ FADDA (TERCEIRA PARTE)

Nines Maestro. Lo que quería preguntarte  André es que evidentemente la situación a nivel de la Unión Europea es muy parecida. Es decir, la burguesía, la Comisión Europea, la OTAN, toman decisiones que son una auténtica declaración de guerra a la clase trabajadora y a los pueblos de la Unión Europea. En Francia, la CGT o alguna instancia se plantea dirigirse, a otras fuerzas sindicales aunque no sea, no tenemos ni una internacional, ni siquiera a nivel sindical existe algo, porque lo que existe  va en sentido contrario de promover la coordinación en las luchas. La pregunta es, ¿se plantea la clase obrera francesa dirigirse a otros pueblos para que de alguna manera puedan coordinarse las luchas y que esos planes que no son solamente del gobierno Macron, son los planes generales de los gobiernos de la burguesía, tengan el color que tengan, sean derrotados. Por ejemplo, en Madrid vamos a convocar eh para el día el mismo día 10 de septiembre una concentración no de solidaridad con el pueblo francés, sino entendiendo que la clase obrera francesa está abriendo un camino de lucha que con unos objetivos y con unos enemigos que son los mismos para toda la clase trabajadora europea. ¿Hay alguna posibilidad? ¿Ves tú, André? ¿Algún camino para poder establecer vínculos, coordinar luchas con unos objetivos y con unos enemigos que son los mismos?

ENTREVISTA NINES MAESTRO A ANDRÉ FADDA SINDICALISTA FRANCES DA CGT (SEGUNDA PARTE)

Nines Maestro. Una cosa, André, ¿y se plantea como huelga, o sea, como huelga indefinida o es el día 10 y luego se verá?, o cómo qué se espera que suceda el día 10 y  si la huelga indefinida está en el horizonte, como supongo con el objetivo de que la presión de la calle pueda derrotar los planes y al primer ministro, que los propone. 

ENTREVISTA REALIZADA POR NINES MAESTRO A ANDRÉ FADDA DO SINDICATO FRANCÉS CGT SOBRE A CONVOCATORIA PARA PARALIZAR FRANCIA O DÍA 10 DE SETEMBRO (PRIMEIRA PARTE)

NINES MAESTRO: Desde hace tiempo se hablaba  en los bares, en familia, en encuentros con los trabajadores de la situación, de cómo está hoy en día. Hacía tiempo que no se hablaba  con un entusiasmo  y una rabia, como estamos viendo estos días, O sea, desde hace meses ya  se discute, se habla, etcétera, pero ya lo que es la gota que desbordó el vaso tienen que ver sobre todo, bueno, él nos contará en concreto  de qué se trata, en qué medida eso tiene que  ver con  los planes de la OTAN, con los planes de la Comisión Europea, con un capitalismo agonizante que da sus zarpazos más fuertes de la manera que él sabe y es contra los explotados, contra las personas oprimidas. En fin, muchas gracias, André. Bienvenido.