UCRAÍNA, TAIWAN...EN DERIVA DUNHA GUERRA MUNDIAL?

Roberto Laxe

Ten unha lóxica esmagadora que ante os acontecementos da actualidade formulen-se máis preguntas que certezas, posto que o mundo que está a saír da pandemia é unha pregunta en si mesmo. O Covid puxo en dúbida o papel do capital para resolver as necesidades sociais diante dunha crise sanitaria que matou a millóns de persoas en todo o mundo, sen que este vexa unha alternativa.

Un sistema, o capitalismo, que converteu nun “mercado persa” todos os sistemas de prevención e loita contra a pandemia, desde a “crise das máscaras” até a fabricación das vacinas, que resultou no negocio do século das farmacéuticas sobre a base da “ditadura” dos técnicos e epidemiólogos. Nos países imperialistas, que pagan relixiosamente, levan xa tres vacúas, mentres se negan a liberar as patentes para que se poida vacinar todo o mundo.

A XERACIÓN DAS ÚLTIMAS CRISES ECONÓMICAS E A SAÍDA DA QUE A PANDEMIA TEN AGRAVADO

Carlos Dafonte.

Para entende-lo que hoxe acontece non debemos esquecer que na década dos anos 90 do século pasado, todos os economistas defensores do capitalismo, dos intereses da oligarquía mundial, consideraban á economía dos EEUU como o motor do crecemento global e paradigma do capitalismo triunfante, ca creación do que denominaban a “Nova Economía”, baseada na alta tecnoloxía, que abría as portas, aseguraban, a un proceso de progreso que non ía ter fin.

Un simpático e transgresor Clinton ocupaba a Casa Branca e se consideraba que a xestión da súa equipa, era a que lle dera pulo a este proceso que aseguraría riqueza e innovación por un período sen final. Algo así como un “terceiro reich á americana”

Pero estaban a agromar algúns feitos ós que eses economistas, felices e propagandistas do seu país, non quixeron prestarlles atención; posiblemente decatáranse dos mesmos, pero as súas mente modeladas nas  escolas de economía das “mellores universidades do planeta”, pensaron, era o que lles ensinaran, que o mercado todo o arranxa, e preferiron calar á espera de solucións máxicas. Polo tanto non presentaron solución algunha ó que vían vir e que era consecuencia, como noutros tempos dun consumismo desatado, pero non baseado no aforro, o mesmo que aconteceu no estado español, senón en contraer débeda que se investía nunha burbulla bursatil, sobre todo nas empresas de carácter tecnolóxico, que subían e subían o que lles permitía ós compradores sobreinvestir e sobrendebedarse; como acontece moitas veces; souben as accións pero non o rendemento real da empresa.