A PANDEMIA E O FIN DA POS MODERNIDADE

Roberto Laxe

Esta pandemia, unha “crise dentro da crise”, é o punto final da fase neoliberal do capitalismo ao demostrar ante a sociedade, fóra de toda dúbida razoable, a súa incapacidade para defender a saúde publica; a “nova normalidade” será o que a loita de clases determine para o futuro, pero o neoliberalismo atopou o seu “Muro de Berlín”. A pandemia tamén puxo en cuestión o tres ideas forza que xurdiron paralelamente á hexemonía neoliberal e que dominaron a esquerda nos últimos 40 anos.

1.- O fin das sociedades industriais teorizado nos 60 polos "novos filósofos" franceses, Bernard Henry Levy, Andre Glucksmann e Alain Touraine, que decretasen o "adeus ao proletariado" e o comezo da "sociedade postindustrial", que levaba á desaparición do suxeito social da revolución, a clase obreira e, dentro dela, o proletariado.

"QUEN DOMINA O MEDO DAS PERSOAS, CONTROLA AS SÚAS ALMAS" (MAQUIAVELO).

Roberto Laxe

Que demos fixeron os gobernos, o central e os autonômicos, desde que o 14 de marzo declarase-se o Estado de Alarma, para preparar o que todo o mundo sabia, que a partir de setembro había que preparar o ensino fronte á pandemia?

Nada! De feito, a reunión entre o goberno central e a CCAA vaise a producir a escasos días do comezo do curso. E que non veñan con que é competencia das CCAA, porque se estas son unhas inútiles ben que se tomo o mando único en marzo, ben que aplicaron o 155 aos cataláns, e só querían votar, non pór en risco a saúde da poboación.

A PANDEMIA E O ESTADO.

Roberto Laxe 

A “máquina burocrática-militar” volveu

Non é que desaparecera de todo, senón que desde a II guerra mundial o conxunto de institucións burocráticas e militares que é o estado transmutaran no Estado do Benestar, de tal forma que o seu compoñente represivo quedaba oculto polo aspecto “benfeitor”. Posteriormente, o estado neoliberal xurdido coa contra revolución conservadora de Thatcher e Reagan difuminara as súas fronteiras de clase pola inercia do estado do ben-estar e a ideoloxia individualista pos moderna, que se creia invulnerable.

O PROBLEMA DA "RECONSTRUCIÓN" APÓS DA PANDEMIA E A ACTITUDE FRONTE Ó GOBERNO.

 Carlos Dafonte.

           

Debemos ter claro que entre a crise que se nos viña enriba antes da pandemia e a que esta provocou, debemos reconstruír as relacións sociais de produción e a propia relación entre nós que o convid-19 vai deixar moi danadas; a gravidade da pandemia non só deixa sectores da sociedade convulsos, polo xeito no que se perderon familiares e amigos, senón polo medo a un repunte da enfermidade e volver de novo a vivir as duras experiencias pasadas.

           

As primeiras consideracións entendo, para ter un coñecemento de como actuar, é coñecer a que nos enfrontamos, quen pode soluciona-los problemas da maioría da xente que son traballadores asalariados e que dun xeito ou de outro venden a súa forza de traballo; e as “fabas son contadas”, a administración central, Goberno e Cortes, a Comunidade Autónoma, Xunta e Parlamento, os Concellos e o que chamarei a “estrutura económica”; nos catro planos a loita de clases sempre vai a estar presente e posiblemente aguzada após das secuelas do que ten acontecido.

LA ERA DE LA REVOLUCIÓN

Roberto Laxe

El gobierno va a China a comprar material sanitario por 463 millones de euros; los mercados de test, mascarillas y demás están que echan humo, la inclita presidenta de la Comunidad de Madrid (esa del gato de Shrodinger aplicado a los centros que "está abiertos y cerrados al mismo tiempo"), reconoce que es muy dificil conseguir material...

Propagandistas del capitalismo, en todas sus versiones, ésta es la "mano oscura del mercado", que parece la de la muerte; esta es la "eficiencia" del mercado libre. Cuando llega un asunto serio, que va más alla de la rutina de la explotación/beneficios, y hay que poner la economía a salvar vidas, el mercado y sus dueños, los capitalistas, hacen mutis por el foro. Todo lo más, hacen unas donaciones, y se lavan la cara.