E A ONU ONDE ESTÁ?

Roberto Laxe

Esta pregunta xa non lla fai nin deus desde que o "trío" dos Azores pasou por riba dela para invadir Iraq, creando o precedente de que a ONU é prescindible cando os intereses das potencias están en cuestión. Nesta tónica, Rusia fixo exactamente o mesmo na invasión de Ucraína.

A ONU sirviu de aval á agresión estadounidense a Corea, despois apoiou a de Vietnam; a comezos dos 90 de século pasado apoiou a I Guerra do Golfo contra Iraq, e agora a opinión da ONU é, no mellor dos casos, consultiva e nin de lonxe pode garantir nada a través dos cascos azuis: as guerras dos anos 90 en África central e nos Balcáns son boa proba da súa inoperancia cómplice.

A ONU foi construída cando o mundo viraba ao redor dunha gran potencia capitalista, os USA, que só tiña unha relativa contestación pola URSS, que adoitaba vetar todas as resolucións que os USA impulsaba en contra dela.

FEIJOO ABANDONA GALICIA

Carlos Dafonte.

    O que foi presidente da Xunta durante doce anos, “solucionados” os problemas puntuais e estruturais que arrastraba a nosa terra, marcha agora a poñer solución os graves “problemas de España”, gobernada por comunistas, bolivarianos, sanchistas, etarras e quen quere romper a patria. E o vai facer ca axuda da presidenta da Comunidade de Madrid e dos “neofranquistas” de VOX. Ese podía ser un xeito de vela súa marcha, pero entendo que Feijoo marcha para dirixir unha operación político electoral de maior calado que é recupera-lo bipartidismo, facéndonos pensar que Feijoo é un “moderado” e que vai traer á política estatal esa moderación que se necesita para poñer fin á situación política que naceu do 15-M e do reto dos nacionalistas catalás. Agora chegou o momento da “moderación” e os “intelectuais orgánicos” da oligarquía nos queren vender ó PP, que pacta con VOX, como “moderado” e xa teñen deseñada a futura campaña electoral, vota ó moderado PP que é o único capaz de frear a VOX. Debemos preguntarnos, o frearemos con políticas de dereita que marxinan á maioría d@s traballador@s, ou con políticas de esquerda?, cas que se sintan representados. E por outra banda ó PP atópase na estratexia “marxiana”, de Groucho, “se non te gustan os meus principios, teño outros”

A OTAN EXPÁNDESE CARA O SUL. A MILITARIZACIÓN DE CANARIAS.

Roberto Laxe

“Que implicacións tería para Canarias o despregamento da OTAN fronte a África que proporá o Goberno de Sánchez no próximo cume da devandita organización, que terá lugar a finais de xuño en Madrid?”. Esta é a pregunta que Manuel Domínguez, líder do PP de Canarias, vai formular no Parlamento da CCAA.

Segundo o DIARIO DE AVISOS canario, o presidente do Goberno de España e da ministra de Defensa, Margarida Robles, recoñeceron hai uns días que exporán ante ese cume un reforzo e despregamento da mesma no seu flanco sul fronte a África, a poucos meses de dar un xiro na política exterior, recoñecendo a soberanía marroquí sobre o Sahara.

A GUERRA EN UCRAÍNA E O CONTEXTO HISTÓRICO NO QUE SE PRODUCE.

Carlos Dafonte.

A actual guerra en Ucraína, que foi invadida nos primeiros meses do ano, é un acontecemento que ten a  suficiente importancia como para que fagamos, dende este blog tamén, numerosos análises, das condicións obxectivas que se foron creando para que se producira o feito, que seguramente vai modifica-la correlación de forzas no planeta e sobre todo, a nivel económico, no que chamamos dun feito equivocado o “primeiro mundo”, e vai ter repercusións moi importantes que poden explica-la aceleración na decadencia da “vella Europa”.

Todos os feitos históricos son incomprensibles senón somos capaces de situalos no contexto no que se producen; tanto no político como social ou nun momento determinado, na correlación de forzas que se atopan en conflito.

A GUERRA, A ECONOMÍA, E A CLASE OBREIRA?

Roberto Laxe

As consecuencias a longo prazo dunha guerra son imprevisibles, ninguén ten unha bóla máxica que permita visualizar o seu final e, por tanto, o resultado; pero o que se é certo é que toda guerra ten consecuencias inmediatas sobre as condicións de vida das poboacións, posto que desorganiza a produción e distribución de bens e servizos, creando desabastecemento e inflación.

Como se chegou a esta situación

Unha guerra como a que se vive en Ucraína é consecuencia directa do desequilibrio nos mercados xerada pola crise que detonou no 2007 / 8 e que a pandemia precipitou. Con ela as potencias en conflito queren recuperar ese equilibrio perdido, e se para iso teñen que empobrecer máis ás poboacións, non van ter ningún problema moral en facelo.

QUE É UNHA POTENCIA IMPERIALISTA?. CHINA E RUSIA.

Roberto Laxe

A guerra en Ucraína elevou as tensións entre os dous grandes bloques económicos e militares ao nivel de guerra quente, e con ela púxose á orde do día a discusión sobre o carácter da guerra. Uns din que é unha agresión dunha nación poderosa contra unha máis débil, outros o centran na loita contra o “fascismo” representado no goberno Zelenski, pero todos evitan o elemento central que define unha guerra: mais aló dos pretextos que cada un pòn, cal é o carácter social, de clase, dos contendentes; dos que actúan directamente e os que fan entre bambolinas.

Que a OTAN e os seus membros, os EEUU e a UE, son imperialistas, iso sábeo todo o mundo, por moito que coa súa propaganda disfráceno tras o veo da defensa dos “valores occidentais” contra o “déspota” ruso (nin que a 1914 volvésemos, ese foi o argumento de Alemaña para a guerra contra o zarismo). A dúbida xorde á hora de analizar que son os outros protagonistas do conflito, Rusia e principalmente China.

MARIUPOL COMO SÍMBOLO.

Carlos Dafonte

Hai uns días cando se comezaba a libra-la batalla nesta cidade, que pertence á zona máis rusófila do Donbass, no ano 2014 falaba ruso o 89,9 por cento dos seus habitantes e proclamou nese mesmo ano a súa autodeterminación cunha enorme maioría de votos a favor despois de que o goberno saído do golpe de estado de 2014, abolira o 23 de febreiro a lei Kivalov-Kolesnichenko, que facía do ruso unha lingua oficial. Dicía que hai uns días, nun faladoiro se estaba a poñer unha pequena reportaxe na que a un soldado ruso se lle acercaban un numero de veciños de Mariupol dos arrabaldos da cidade, e lle daban as grazas por telos liberado dos ucraínos. Unha periodista que participaba no faladoiro, afirmou nun ton moi alterado que era propagando pro-rusa, pois despois do que estaban a facer na cidade, pensaba que ninguén podíalle dar as grazas a un ruso. Cortei, fixen zapping e machei para outro canle; descoñezo se o resto d@s tertulian@s lle deron a razón.