REVOLUCIÓN EN EXIPTO?.

Carlos Dafonte

Unha cuestión fundamental á hora de examinar un proceso de mobilización como o que se está a producir no norte de África, é a de estudar a natureza socio-económica-política do mesmo. Se nos centramos en Exipto, onde as mobilizacións dunha parte importante da sociedade contra do goberno dos “Irmáns Musulmáns” foi a coartada para un golpe de estado do exército o 3 de xullo pasado, podémonos preguntar se nos atopamos diante dunha revolución, como afirman moitos titulares e algunhas organizacións políticas, se a mobilización de importantes sectores da sociedade exipcia ten ese carácter, e dicir, faise a favor dun cambio de estruturas no sistema produtivo, que vai tamén a transformar as relacións sociais de produción, e dar paso a unha nova hexemonía na sociedade ou pola contra as reivindicacións atinxen só ó aspecto político, quérese maior liberdade, defensa do laicismo, pero sen poñer en cuestión o sistema produtivo e a hexemonía da burguesía; se cumprida unha primeira etapa, de poñer fin a un estado de excepción permanente exercido por unha ditadura militar, avanzouse cas mobilizacións de maio e xuño cara a un estadio superior ou estase en vías de consolidación ca intervención militar, dunha seudodemocracia burguesa moi limitada, unha especie de “bonapartismo”.

RETROCESO NOS DEREITOS SEXUAIS E REPRODUTIVOS DAS MULLERES

Xulia Mirón

O Goberno do PP non cesa en aplicar recortes que afectan aos dereitos democráticos conquistados a longo de todos estes anos. A golpe de Decreto día si e día tamén son aniquilados dereitos en saúde, en educación, en servizos sociais, así como en liberdades democráticas. Pero se en algo se está retrocedendo coas medidas e as políticas do PP son os dereitos das mulleres a unha saúde sexual e reprodutiva libre.

O Ministro Gallardón saíu dicindo, recentemente xurado o cargo, que o primeiro que faría sería cambiar a lei de aborto que aprobou o Goberno Zapatero. A reforma, entre outras cousas, suporía o non financiamento dos poucos métodos anticonceptivos que están na carteira dos servizos de sanidade, tamén se excluirían os tratamentos de reasignación sexual, a exclusión “solteiras/lésbicas” da reprodución asistida. As malformacións graves non serían un suposto de aborto, o que crearía un grave problema para a saúde das mulleres, especialmente para as que teñen menos recursos económicos, as novas, ou as que están en situación irregular que se verán abocadas a realizar a IVE noutros países ou de maneira clandestina, coas posibles consecuencias para a súa saúde.

FEMINISMO MARXISTA. NOTAS ACERCA DE UN PROCESO EN CONSTRUCCIÓN

Ángeles Maestro.

Texto escrito para las XVII Jornadas Independentistas Galegas “Actualización y vigencia del marxismo. Tomar el cielo por asalto”. Santiago de Compostela 20 de mayo de 2013.

Los primeros análisis rigurosos sobre la vinculación del patriarcado con la propiedad privada y la sociedad dividida en clases son producidos por el análisis marxista. 

Era necesario que así fuera. 

Fue precisa la acumulación histórica de experiencia de lucha y de conocimientos por parte de la clase obrera explotada, alcanzada con el capitalismo, para producir la teoría capaz de explicar las raíces de la dominación de clase y específicamente de la opresión de las mujeres.

La teoría política que identificó a quienes más sufren la explotación y la desposesión como sujeto revolucionario capaz de dirigir la emancipación del conjunto de la humanidad, tuvo necesariamente que enfrentar las condiciones específicas de la liberación de quienes soportan la opresión más intensa y oculta del proletariado.

Los trabajos de Engels y Marx no fueron informes académicos. Ambos eran militantes activos del movimiento obrero. Sus debates y conclusiones cobraban vida palpitante en las luchas obreras y tuvieron una influencia destacada en la I Internacional.

A CLASE "MEDIA" VOLVE A SER CLASE OBREIRA

Roberto Laxe

 O longo dos anos da “burbulla”, e como consecuencia ideolóxica da restauración do capitalismo nos chamados estados “socialistas”, semellaba que as predicións sobre a desaparición da clase obreira eran reais. Todos eramos “clase media”, menos o 1% mais rico e os que, por motivos alleos o sistema, eran excluìdos del. Era a sociedade das tres capas, os mais ricos, as clases medias e os excluídos, onde non tiña sentido o concepto clase obreira.

Esta ideoloxía viuse reforzada no Estado Español pola desindustrialización forzada nos anos 80 para a integración na CEE (actual Unión Europea), que se levou por diante grandes sectores da industria, desde estaleiros ate siderurxias. Os gobernos de F González, Aznar e Zapatero, como a Xunta na Galiza, asumiron o papel do Estado Español que na división internacional do traballo impuñan as grandes potencias, destrución da fabricación de bens de equipa e de alto valor engadido, e deixalo como exportador de bens de consumo (automóbil que son deslocalizacións de empresas multinacionais, téxtil, por onde entraron algunhas multinacionais autóctonas, etc.),… e para variar, o turismo.

PERMANECER NO EURO, DÉBEDA E UNIÓN EUROPEA, A MESMA TRAMPA CONTRA OS TRABALLADORES

 Carlos Dafonte

Hai que recoñecer que nos “venderon ben a burra” da entrada na Comunidade Europea no ano 1986, máis tarde, denominada Unión Europea, e na Unión Monetaria en 1999, e dicir, a nosa participación na creación do euro. Durante moitos anos os habitantes do estado español fomos maioritariamente europeístas, desta Europa dos grandes emporios financeiros, aínda que non soubéramos moi ben por que; cecais por pensar que despois da etapa franquista que nos singularizaba, pertencer a unha comunidade ampla facíanos perder o estigma do franquismo, sen decatarnos que esa entrada, en absoluto discutida pola sociedade, e sobre todo, os anos de permanencia na mesma, trouxeron os “lodos” das maiores dificultades para superar en certa medida, son da opinión que saír da actual crise é imposible, as dificultades económicas, políticas e sociais con que hoxe nos atopamos.

LENIN O IMPERIALISMO E A MUNDIALIZACIÓN

 Roberto Laxe

 Dicía Trotski que o marxismo é unha ferramenta que de tanto afiala, pódese mellar; e isto é o que lle esta sucedendo; de tanto “atualizalo”, esta perdendo o seu fío revolucionario, deixando de ser a ciencia da revolución e unha guía para a acción. Están a transformalo nun simple método para explicar o mundo, xa desde o punto de vista filosófico, económico ou social, pero non para servir ao seu obxectivo central, a transformación socialista da sociedade.

Tras a caída do Muro de Berlín e o “descubrimento” de que tras el non había socialismo, senón uns estados que aínda non sendo capitalistas, sufriran unha profunda dexeneración, produciuse un triplo movemento na intelectualidade e as organizacións que se reivindicaban do marxismo, unhas, a maioría, abandonárono formalmente e disolvéronse como o PC Italiano, outros, mantivérono formalmente, mas en realidade asumiron as teses do keynesianismo, e os terceiros, tentando libralo da dexeneración stalinista que o converteu nun catecismo, romperon o nexo de unión entre Marx e o presente, o leninismo.

Destes desapareceron os grandes achegues de Lenin ao marxismo, como a definición da fase actual do capitalismo como Imperialismo, a teoría do estado, a ligazón entre conciencia sindical e conciencia revolucionaria a través do partido ou a definición de “centralismo democrático” imprescindible para un partido que se expón a toma do poder pola clase obreira e os oprimidos.

É A POLÍTICA, ESTÚPIDOS!

 Roberto Laxe

Cando a comezos dos 90 Bush pai aparecía como o vencedor da I Guerra de Iraq e da restauración do capitalismo no leste europeo, daba a impresión que nas eleccións ía arrasar, mas chegou un tal Bill Clinton que levantou a palabra de orde: “é a economía, estúpidos!”.

Mentres Bush regodeábase na súas vitorias, a economía ianqui atravesaba unha importante crise que empobrecía amplas capas da poboación e das chamadas “clases medias”. Eran os restos do crack da bolsa de 1987 e o estoupido da burbulla dos “bonos lixo” dos 80. Clinton situou o problema onde estaba, non nas “vitorias” militares, senón nos problemas internos, económicos, e gañou as eleccións.