Carlos Dafonte.
Algúns
dos seus elementos.
Os
“novos EEUU” da era Trump
O elemento político máis novidoso e o afondamento das contradicións, que cada vez máis se
poñen de manifesto entre as potencias
imperialistas centrais e a viraxe na estratexia deseñada por Obama e os
demócratas introducida pola administracións republicana, respecto ás relacións
con Rusia e China.
A pesares de ter dado “marcha atrás“ na súa posición inicial respecto a
China, parece que a ofensiva levada a acabo por Obama, simultánea contra China
e Rusia, se vai centrar máis sobre a primeira, pois os resultados da política
anterior, potenciaron o acercamento ruso-chino, aspecto que se quere debilitar.
Pero de ser así, esta nova política vai deixar un flanco aberto na UE,
que da man de Obama tomou medidas contra os perdedores da revolta inducida
polos EEUU, en Ucraína, é dicir contra Rusia, e agora o acercamento Trump-Putin
deixa á UE en “fora de xogo”.
Esta situación tamén es percibida polo goberno de ultradereita-nazi de
este país que nos últimos meses, posiblemente para concitar a axuda dos EEUU
está a lanzar ataques militares contra a zona que se declarou independente, o
Donbass, e bloqueando todas as vías de comunicación para os produtos
industriais da zona, cuxos medios de produción son propiedade de capitalistas
ucraínos, que teñen visto como as súas empresas como resultado desta nova presión
realizada polo goberno ucraíno, lles son ocupadas e arrebatadas polos
independentistas. Esta reactivación do conflito busca que Rusia reaccione dun
xeito que obrigue ós EEUU a volver á política de enfrontamento levada a cabo
por Obama. Non hai que esquecer que volver ó enfrontamento armado é un xeito de
libera-la presión, busca-lo patrioterismo, en momentos nos que o FMI exixe,
rebaixa de pensións e salarios, e privatización de terras e servizos para facer
efectivo a última parte do préstamo concedido. A poboación en Ucraína atópase ó
límite; o presidente do Consello da Asociación Empresarial Europea, fixo unhas
declaracións, nas que aseguraba que o ucraíno era o mercado de traballo máis
barato, que se pagaba a hora a mitade do que se paga en China.
Crise polo retroceso
do bipartidismo, dos dous grandes partidos que monopolizaron o
control institucional desde a creación do novo réxime, cando nas
diferentes consultas electorais realizadas nun curto espazo de tempo
apareceron con forza novos actores no panorama político, Podemos e
Ciudadanos e o debilitamento da única esquerda existente ata o
momento nas institucións, a ligada ó PCE, a que monopolizou ese
campo en todos estes anos, pero tamén , como se pode ver polos
resultados acadados nestas décadas, moi susceptible de ser atacada e
desprestixiada polos medios hexemónicos pola súa traxectoria
histórica de defensa da revolución soviética e como acabaron os
intentos de construír novas sociedades expropiando os medios de
produción á burguesía; aínda que a realidade é que desde hai
moitos anos esta esquerda se desvinculara e fora moi crítica ca
“nova sociedade” que se construíu na URSS e os países do leste
de Europa. Cun PCE ou unha IU con moi pouca representación no
Congreso e Senado, os defensores do réxime podían facer pasar por
boa a mercadoría deturpada do voto útil, e inclina-lo voto de
esquerda cara ó Psoe; hoxe senón cambian moito as circunstancias
políticas, é posible que esa manobra teña rematado.
Pola súa banda, grandes empresas do
Silicon Valley e sectores do capital, están a estudar introducir propostas
semellantes e introducen unha variante, que modifica o carácter “incondicional” da proposta,
transformándoa nun Ingreso Mínimo, condicionado ao cumprimento duns requisitos,
a que se cumpran unhas condicións de pobreza, traballo,... , como fan agora as
Rendas de Inserción.
