LA DEUDA O LA VIDA.LA U.E. Y SUS GOBIERNOS CONTRA LOS PUEBLOS.

Ángeles Maestro

(Por dificultades técnicas suprimíronse toda unha serie de gráficos)

1. La mayor mortalidad de la clase obrera, una constante en la sociedad capitalista.

Desmintiendo una vez más a los postmodernos de la “ciudadanía” o de la “nube de mosquitos”, la división de la sociedad en clases y la categoría lucha de clases son las que explican la esencia del funcionamiento social. Y lo hacen de la forma más dramática e incuestionable: mediante diferencias muy importantes en la mortalidad entre las clases sociales.

Una vez más las doctrinas judeocristianas yerran. Las personas no sólo no somos iguales, es la desigualdad lo que nos caracteriza y sobre todo a la hora de morir. La desigualdad social es el rasgo definitorio de la vida en el capitalismo y la muerte prematura en la clase obrera es su expresión más dramática.

CRISE NA INDUSTRIA DA ENERXÍA. A EXPLOSIÓN DO OLIGOPOLIO

Roberto Laxe

O goberno, asustado ante a reacción social que podería provocar o anunciado “tarifazo” do 11% no prezo da electricidade, sumado ao 63% desde o comezo da crise, decidiu anulalo. O goberno da liberalización total da economía para “saír da crise” fíxose intervencionista anulando a poxa do 19 de decembro, e impuxo por decreto un prezo notablemente inferior, o 2.3% no trimestre.

Nesa decisión influíu o que remata o período de “graza” electoral que o PP tivo estes dous anos. En 2014 son as eleccións europeas, un verdadeiro referendo das políticas de recorte e axuste, e no 2015 son as municipais, onde este referendo pódese concretar na perdida de poder de concellos e deputacións.

NO MES DE MAIO ELECCIÓNS Ó PARLAMENTO EUROPEO. UNHA PRIMEIRA APROXIMACIÓN.

Carlos Dafonte

A maquinaria de propaganda das oligarquías nacionais estase a poñer en marcha para convencernos de que as próximas eleccións ó Parlamento Europeo, a celebrar a finais de maio do presente ano, van ser moi importantes para tod@s nós. Aducirán entre outras razóns, que nos atopamos nun momento histórico, que vai ser o primeiro que asuma as modificacións introducidas no chamado “Acordo de Lisboa”, que outorga maiores competencias a esta institución, e un longo etc de argumentos. Pero no fondo o que se está a xogar nestas eleccións e si a cidadanía recupera certa confianza nas institucións europeas, pequena antes da crise, ou si continuou o proceso de deterioro das mesmas.

Polo tanto vamos presenciar nos próximos meses como monarcas e raíñas, xefes de estado e de goberno, primeiros ministros, chanceleres, presidentes de partidos que se autodenominan de esquerdas, por suposto os de dereitas, algúns sindicalistas, intelectuais...medios de comunicación falados, escritos, televisións, en resumo, todos os aparellos ó servizo dos que mandan, vanse poñer en movemento para convencernos da importancia do evento.

GALICIA NO SEU LABIRINTO

Carlos Dafonte

Recoñezo non terlle pedido permiso a García Márquez por utilizar un título dunha das súas novelas para inicia-lo presente artigo; pero pareceume adecuado sitúa-lo noso país nun labirinto de difícil saída a pesares dos “mantras”, consignas ou quizais é mellor chamalas fantasías, que acotío repiten tanto o presidente da comunidade, como conselleiros e militantes do PP, anunciándonos a “boa nova” de que a economía galega atópase, grazas as medidas por eles tomadas, no bo camiño para a saída da crise, o que vai acontecer denantes e en mellores condicións que no resto do estado.

Habería que preguntarlles en primeiro lugar, que entenden eles “por saír da crise” no sistema capitalista. Posiblemente non nos poñeríamos de acordo, do mesmo xeito que non nos poñemos nas medidas que se están a tomar; en particular opino que para os traballadores asalariados, a grande maioría da sociedade galega, como veño repetindo desde hai tempo, só se sairá da crise se cambiamos de modo de produción e o capitalista deixa de ser hexemónico na formación social galega.

O PROBLEMA DA CONSCIENCIA NO MERCADO E A PLANIFICACIÓN ECONÓMICA

Roberto Laxe

Profundar na relación entre o mercado e a planificación é crucial para a reconstrución dun verdadeiro proxecto socialista, que enfronte a crise social global que vive o capitalismo. Pero o debate non é novo no marxismo. Para a tarefa de reconstruír ese proxecto é decisivo facer referencia a que esta contradición xa se viviu, e deu lugar a experiencias que atravesaron a revolución rusa, cubana ou iugoslava; a primeira á calor da NEP, é dicir a reintroducción do mercado no que era unha economía planificada, obrigada pola queda da produción provocada pola guerra civil. Nese debate participaron os principais dirixentes bolxeviques, desde Trotski até Bujarin ou Preobrajenski.

XOGOS DE GUERRA EN EXTREMO ORIENTE

 Roberto Laxe

A decisión de China de estender a Zona de Defensa Aérea incluíndo zonas marítimas reivindicadas por Xapón e Corea do Sur, pon de manifesto as tensións que existen entre este tres nacións. Máis aló dos seus acordos comerciais, o feito é que esa declaración é un salto cualitativo nas contradicións intercapitalistas agudizadas pola profunda crise do capitalismo, por moita imaxe de normalidade que queiran  dar.

Que non confunda a propaganda imperialista,  por exemplo, o recente acordo do G 8 con Iran, avalado por Rusia e China, non é unha vitoria da  EE UU, senón que tras o fracaso de Siria, é un intento defensivo do que as revolucións árabes non son alleas senón detonantes (o motor da historia é a loita de clases), de desactivar o conflito en Oriente Próximo, aínda que lle supoña un enfrontamento cos seus vellos aliados Israel e Arabia Saudita:

MANDELA

Carlos Dafonte

Ca morte do político surafricano, asisto atónito, a unha enorme onda de eloxios que se levantou na case totalidade dos medios de comunicación e entre todos os políticos entrevistados estes días. Dada a unanimidade dentro da disparidade dos personaxes e medios que opinan, tentarei  como o meu homenaxe póstumo a Nelson Mandela, sinalar algunhas cuestións sobre a súa figura que penso é necesario coñecer e que é máis real que a que se está a dar que deturpa a imaxe do falecido.