8 DE MARZO, DÍA DA MULLER TRABALLADORA

Xulia Mirón e Roberto Laxe.

Loitemos para gañar

O 8 de marzo de 1917 segundo o calendario xuliano, 23 de febreiro segundo o vixente en Rusia dese ano, as mulleres do textil do barrio obreiro de Viborg en Petrogrado declaráronse en folga. Foi, ata hoxe, a folga de mulleres máis sonada da historia, pois foi o pistoletazo de saída da Revolución Rusa, que cambiaría o panorama mundial por máis dun século.

As mulleres rusas declaráronse en folga contra as consecuencias da I Guerra Mundial, por un aumento das racións mermadas pola profunda crise que vivía Rusia. Pero non se contentaron con simplemente protestar, con visibilizar a súa loita, senón, porque as súas esixencias eran do conxunto da clase obreira. Dirixíronse ás fábricas e centros de traballo maioritarios dos homes e chamáronos a apoiar a folga. O zarismo respondeu enviando ó exército para reprimilas, un exército maoritariamente campesiño que vista a forza da loita, renunciou á represión e os batallóns pasáronse ó campo da revolución que xa comezara.

O HOLOCAUSTO?...E OS HOLOCAUSTOS

Roberto Laxe

Sen dúbida o holocausto xudeu foi un dos acontecementos máis tráxicos e salvaxes da historia, non só pola cantidade de mortos nas cámaras de gas nazis, senón no escaso lapsus de tempo en que se produciu.

O capitalismo na súa fase imperialista, na 1ª Guerra, trasladara a capacidade produtiva das fábricas aos campos de batalla. Mentres os xenerais de todos os bandos seguían cos esquemas militares de séculos anteriores, grandes cargas de cabalaría, ataques en liña da infantaría, ... a industria capitalista atopara un novo mercado, o da guerra, coas súas metralladoras, cos gases, os seus tanques e os rudimentos da aviación, así como os ataques aéreos cos Zeppelines. A matanza era inevitable

Hai a dramática anécdota que nunha deses ataques en liña da infantaría inglesa contra posicións alemás, os soldados xermanos, armados con metralladoras, saíron das trincheiras a gritarlles aos ingleses que non cargasen, que os ían a esnaquizar. O mando inglés mantívose no seu trece, e miles de soldados morreron. Era a maneira “industrial” de matar.

A 100 ANOS DA REVOLUCIÓN SOVIÉTICA EN RUSIA

Carlos Dafonte.

Finalizado o ano 2017 que coincidía cos 100 anos da chamada “revolución rusa”, dos libros, actos, simposios, artigos e todo o que queiramos agregar, dos que teño coñecemento sobre a celebración desta efemérides que relatan a toma do poder no antigo Imperio Ruso polo proletariado e os campesiños pobres, podemos sacar dúas conclusións.

En primeiro lugar o medo que ese proceso segue producindo nas burguesías, que se manifesta a traveso dos seus intelectuais orgánicos que participaron nesta celebración; medo a que se interprete a revolución soviética tal como foi e hai que dicir que neste senso, fixeron enormes esforzos para tentar seguir impoñendo toda unha serie de argumentos e interpretacións que pouco teñen que ver ca realidade.

A "DITADURA" DOS XUÍCES: INDEPENDENCIA XUDICIAL E DIVISIÓN DE PODERES?

Roberto Laxe

Hai poucos días, e como agasallo do Nadal, a vice presidenta do goberno fixo unhas declaracións que viñeron confirmar o que é publico e notorio, a independencia xudicial no Estado español é unha entelequia. Dixo, literalmente, que "Rajoy tiña descabezado o soberanismo catalán". En que quedamos sra vicepresidenta, ou son os xuíces os que aplican a lei, ou é o sr Rajoy (e o seu goberno). Polas súas palabras é obvio que os xuíces son os que asinan as sentenzas... que escriben outros. E iso é todo, menos independencia xudicial.

AS ELUCUBRACIÓNS INCONSISTENTES DA "MENSAXE DE ANO NOVO" DE "M.RAJOY

Carlos Dafonte

Estamos dominados polo “pensamento único”; o discurso alternativo ó oficial é moi dificil que apareza na sociedade ca insistencia necesaria para que cre unha tendencia asentada; o debate ideolóxico está moi limitado e non se permite que as alternativas, por outro lado desorganizadas, cheguen amplos sectores sociais. Ven esto a conto pola razón de que hai poucos días o Presidente convocou unha rolda de prensa para destaca-los enormes logros do seu goberno no ano 2017 en materia económica e social. Unha grande cantidade de postos de traballo creados, nunca tantos afiliados á Seguridade Social, un crecemento económico adecuado para proseguir por esa senda trunfal e un só atranco para continuala: os problemas de Cataluña.

O TEITO DE CRISTAL "DEMOCRÁTICO" DA CONCIENCIA DE CLASE

Roberto Laxe

A pesar dos clamorosos silencios dos medios de comunicación de masas,
controlados como están polo gran capital financeiro, as loitas dos pobos
e dos traballadores e traballadoras son un feito. No últimos catro meses
deste ano asistimos a grandes mobilizacións obreiras en Francia contra
os plans de Macron, o comezo dunha revolución democrática en Catalunya e
o Estado Español, a crise política e social de Honduras e as
manifestacións obreiras arxentinas que conseguiron rexeitar o plan de Macri.
"A loita de clases existe", como afirmaba o financeiro Warren Buffet, e
"vana gañando (eles)" porque teñen claro, son conscientes do seu papel
na sociedade: son burgueses, son capitalistas; son os donos e xestores
dos medios de produción, distribución e financeiros. E como burgueses
que son, teñen pánico a que a clase obreira tome conciencia do seu
papel, e do seu poder, na sociedade.

CAVILANDO SOBRE A XORNADA ELECTORAL DO 21-D EN CATALUÑA

Carlos Dafonte

Comecemos esta reflexión con algúns datos que son obxectivos e que se atopaban no centro do debate nos últimos meses. Os partidarios ata o de agora, da vía da independencia unilateral, derrotaron en votos e escanos ós partidarios de aplica-lo artigo 155. Os primeiros suman 2.063.361 votos e 70 escanos e os segundos 1.889.176 votos e 57 escanos. Se ca convocatoria de eleccións por parte do PP queríase soluciona-lo problema, segue sen ser solucionado.

En segundo lugar, a participación foi moi alta, o 81,94%, a maior en toda a serie histórica de eleccións autonómicas dende a desaparición da ditadura. Case podemos dicir que foi unha votación plebiscitaria.

En terceiro lugar os partidarios do dereito a decidir tamén son unha ampla maioría. Sen facer especulacións sobre se moit@s ou pouc@s dos votantes de C's e PSC contestarían afirmativamente si se lles preguntara. Fago a consideración que tod@s os que votaron por estas dúas forzas, teñen posicións contrarias a este dereito.